_

fietsen niet naar Kathmandu maar verder...

Welkom op onze reisweblog!
Na ons fietstochtje van drie maanden door China, Laos en Cambodja hebben we de smaak nog meer te pakken. We reden vorig jaar een maandje Cuba en besloten voor het onvergetelijke te gaan, met die fiets naar Zuid-Oost Azië.
Vamos a descubrir el mundo!

De fietsen werden vervangen, de conditie werd onderhouden maar mag nogmaals gesoigneerd worden, de goeste is er in elk geval ...

Groeten
Celien en Jeroen

MEI

Kloppen op de poort van Azië

Turkije vrijdag 27 mei 2011

Merhaba tutti,

5:44, zonsopgang. Normaal gezien een tijdstip waarop je je hoogstens eens omdraait en verder droomt. Maar aangezien we net 3600km fietsten is dit nu het tijdstip waarop we het liefst die klere-muezzin van zijn minaret zouden sleuren. Lawaaimakers nondeju! Pff, we catalogeren ze onder 'de charmes van het reizen'.

Na 6 weken bereikten we dus Turkije. Als we rondkijken zien we dat alles heerlijk anders is. Het leven situeert zich hier op straat, we kunnen eindelijk weer door marktjes slenteren en theetjes met veel te veel suiker slurpen op minikrukjes.

En eten? Tsjah, ooit moet er hier een grote denker geweest zijn die wat lappen vlees aan zijn degen reeg en die naast zijn stoof zette. Hij lag vervolgens wat in zijn bad te suffen en dacht nog net 'Hmm, het volume water dat uit het bad stroomt moet gelijk zijn aan mijn eigen lichaamsvolume', maar toen de geur van geroosterd vlees zijn neus bereikte vergat hij deze gedachte en riep hij verrukt uit: Kebabski! De kebab was geboren en in de jaren die volgden leerde hij zijn volk 'Sos?' en 'Olle grontjes?' vragen. We plukken er vandaag de vruchten van en vergapen ons aan de massieve vleestorens die een onweerstaanbare geur verspreiden. De scheermachine is nog niet doorgedrongen tot hier en dus worden de lekkerste beetjes ouderwets van de torens gesabeld.

Helaas voor ons bevonden we ons de eerste dagen in Edirne waar de plaatselijke lekkernij gefrituurde kalfslever is. Ciger. En omdat het gezegde gaat: 'If you are in Edirne, act like an real Edirnialiet' aten we 's avonds braafjes ons bordje lever leeg.
Voor het slapengaan raakten we nog in gesprek met 2 vriendelijke Turken. De ene was leraar engels ( ondanks het vele haar op het zijne). Hij verschoot zich een bult toen we moesten toegeven dat we Bediuzzaman Said Nursi, de grote filosoof die hij zo vaak citeerde in zijn lessen, niet kenden. Hij drukte ons twee boekjes van de man in ons handen die ik die avond nog vlug doornam. Bediuzzaman bleek een fervent aanhanger te zijn van het creationisme. God schiep de aarde in 6 dagen, elke mens komt voort uit de pen van de All-Powerfull One en meer van die troep. Ik voelde me wat ongemakkelijk bij de waanzin en de dreigende toon van het boekje, maar 1 citaat wil ik jullie niet onthouden. Het betreft een reactie op het Darwinprincipe van evolutie:

'Is there anything more superstitious, impossible and absurd than this? If an ass could speak, it would say: "I cannot accept this idea!", and would run away!'
We zullen waarschijnlijk nog vaak op onze wetenschappelijke tong moeten bijten de komende maanden...

Van Edirne ging het met de bus richting Istanbul. De onweerstaanbaar uitdeinende officieuze hoofdstad van Turkije. We hebben er het geluk om 4 dagen op de unief te kunnen logeren bij een Canadees-Turks koppel. Wat krapjes, maar charmant en met een fantastisch uitzicht op de stad. We zien vanaf het terras hoe de mastodontschepen zich door de Bosporus een weg banen naar de Egeïsche Zee en hoe skyscrapers zich 's avonds in de kleuren van de kersverse kampioen Fenerbahçe tooien.
Istanbul is een heel amusante stad. Je kunt er dagen dwalen door de steegjes en overdekte markten, snoepen van levende verse vis-sandwiches en je vergapen aan dé toeristische trekpleister bij uitstek, de 'Hagia Sophia'. Voor 10 euro zagen we er het geniaalste bouwwerk dat ik tot nog toe mocht aanschouwen (Celien zag al de Taj Mahal). De overspanning is simpelweg fenomenaal. We schrappen ze van onze 'must have seen'-lijst.

Morgen trekken we verder oostwaarts. Als ons visum voor Oezbekistan goedgekeurd wordt tenminste. De mannetjes van de ambassades bezitten immers een immense macht over kleine reizigertjes met fietsjes. En dat weten ze maar al te goed. Alle wachtenden voor ons kregen hun visum nog diezelfde dag, maar wij moesten minstens een weekje wachten.

'But we don't have that much time, sir', protesteerde Celien.

'OK, maybe it can a little faster but you have to pay 110 instead of 80 dollars'.

Vooral blijven lachen, afdokken en vingers kruisen dus, want die 110 dollar is nog steeds geen garantie op een vlot visum.
We leven op hoop...

Jeroen en Celien

PS. Baby van de maand: Nesta! Welkom!! Proficiat, Steven en Heidi!

jef maes

Geplaatst op 6 juni 2011

het gaat jullie goed, merk ik. leuk! nog 14 dagen en ik ben ook weg...

Laurence

Geplaatst op 4 juni 2011

Op the road again ? Ik hoop dat alles goed gaat. Ik heb vandaag naar een uitzending gekeken over een camiontrek op de zijderoute.

den atleet

Geplaatst op 4 juni 2011

Om hier toch wat evenwicht te brengen : ik haat Istanbul. Ik herinner me honden op drie poten, urinesteegjes (was verloren gelopen en ergens in de outskirts van de parochie beland), ambetante snotapen die je in 8 talen ansichtkaarten proberen aan te smeren en je niet loslaten, met een voedselvergiftiging kotsen tegen een muur in het topkapi, … worst days of my life! De Turken daar zijn wel vriendelijker dan deze hier aan de Muide, maar ja, wie is dat niet?

Om ook dit bericht wat in evenwicht te brengen : De rest van Turkije is andere, meer smakelijke koek... Naar ‘t schijnt… en dat zal ik met plezier lezen in de eerstvolgende weken!

keep on tripping,

den atleet

lutgarde en aftab

Geplaatst op 4 juni 2011

We hebben de mooie foto's bekeken,wat ben ik een beetje jaloers,jullie zien wel heeeel veel mooie dingen op zo een reis. Doe zo voort we volgen jullie regelmatig. Zonnige groetjes uit Menen

Katrien

Geplaatst op 3 juni 2011

Hoi Celein en Jeroen,

Visum al in orde? Nu live België - Turkije, goeie sfeer daar? Nog 5 minuten tot de rust met 1-1.
Liever fietsen dan voetbal zeker? Nog veel plezier daar!
Groetjes

marie

Geplaatst op 31 mei 2011

Hallo avontuurlijke fietsers,
Van bij jullie start en de eerste foto’s – oh wat hadden die tenen koud – kijk ik wekelijks naar de vorderingen. De verhalen zijn heel mooi geschreven – schrijven zit duidelijk in het DNA.
Ik hoop dat ondanks het Turkse oponthoud jullie goed zullen vorderen. Oogjes open, kijken vanwaar de wind komt....
Marie

Stefan

Geplaatst op 30 mei 2011

Ben zelf nog niet verder in Azië geweest: de Bosporus overgestoken nabij de Zwarte Zee ... Maar Istanbul rocks!!!

By the way: heb jij een lesbische zus??? Er zit hier beneden soms een jonge vrouw die jouw zus zou kunnen zijn (meest akelige is dat ze dezelfde stem heeft als jij ... weird) ... maar 't is gelijk dat jij op het terras zit, dus da 's dan weer fijn ... (Ik had ook aan haar kunnen vragen of ze een fietsende zus heeft, maar da's raar en indiscreet ....)

Enjoy!!!!!

Celien en Jeroen

Geplaatst op 30 mei 2011

VISUMS CHECK!!!

Daan

Geplaatst op 30 mei 2011

Een visum van 110 dollar. Da's dan hopelijk wel al met 'sos' en 'olle grontjes'.
Smakelijk!

astrid

Geplaatst op 29 mei 2011

Hey,

ik heb ook supergoede herinneringen aan istanbul. Als jullie er nog zijn, ga dan zeker ook eens naar de "küçük aya sofia". Niet zo groot en niet zo toeristisch, maar heel charmant.
Enneuh, eet ook eens vegetarisch, ze hebben daar superlekkere vegetarische mezze!!

een aaike voor alle katten van istanbul.
Groetjes en nog superveel fiets en ander genot!

Astrid

la mama

Geplaatst op 28 mei 2011

heylaba,

gezien ik hoor dat jullie de hele dag voor jullie computer zitten om de reacties van de thuisblijvers te lezen omdat jullie ons allen zo missen geef ik maar 't skoon voorbeeld. Die man op de boot met die levende gebakken vissen is nog altijd dezelfde van 23 ( ) jaar geleden en de geur, onweerstaanbaar heerlijk, precies ook! Istambul: nice place to be!
we duimen voor 't visum, des te meer omdat jullie dreigen anders door Irak te fietsen en de levende visjes in Bagdad te proeven. Zie ik jullie liever niet doen.
liefs, la máma

Laurence

Geplaatst op 27 mei 2011

Allez, cette fois le plat de résistance arrive.

C'est merveilleux ! Profitez !

sylvie

Geplaatst op 27 mei 2011

Ik denk dat jullie de gezichten zouden moeten kunnen zien achter die pc schermen bij het lezen van jullie verhalen!
Heel leuk!
Have fun!

nancy

Geplaatst op 27 mei 2011

oei en in 't weekend gaan ze daar ook niet werken zeker, en op maandag nog niet veel goesting hebben,..........

Celien en Jeroen

Geplaatst op 27 mei 2011

Bon, we blijven nog wat. Het visum is nog niet gearriveerd...

dimi

Geplaatst op 27 mei 2011

Blij dat nog iemand Istanbul apprecieert. Ik vind het nog altijd de mooiste, levendigste en welriekendste stad die ik ooit bezocht. Jullie foto's zijn bijna identiek aan deze die ik er trok, grappig om zien.

Ook: er zit een fout in dat citaat. Het zou mijns inziens moeten zijn 'If an ass could speak AND RUN AWAY etc.

Have fun, we zullen wij hier thuis wel jullie blog jaloers zitten lezen.